и (чест.)

Така и преблажениот отец и учител на нашиот народ повеќе од сонце со тројни лачи сјаеше и просвети безброен народ којшто лежеше во мракот на незнанието.
„Пофалба на нашиот татко и учител словенски Кирил Филозоф“ од Климент Охридски (1754)
И е било време, моми, и е било доба, бил е тој век златен, харен, да би не е било!
„Крвава кошула“ од Рајко Жинзифов (1870)
– „А бре татко и ти мајко, што не ме верувате оти бев штрк и ви седев на куќава на другиот крај; имаше летово еден штрк али немаше?“
„Силјан штркот“ од Марко Цепенков (1900)
Тој имаше само еден син на име Силјан; имаше Божин и една ќерка.
„Силјан штркот“ од Марко Цепенков (1900)
– „Пушти го, Велко чедо, штркот, пушти го, му рекла Неда, оти е гревота, зер и тој, завали, е некој вдовец ја вдовица како мене што сум без татка ти, еве ќе стори близу две години како поштукот му го нема.
„Силјан штркот“ од Марко Цепенков (1900)
103. Се работи за отцепничкиот ВМОК на чело со Хр.Станишев што во извесна смисла се поддржуваше и од ЦК на ТМОРО.
„За македонцките работи“ од Крсте Петков Мисирков (1903)
53. Овој термин за старословенскиот јазик го наоѓаме и подоцна во речникот на Мисирков ["Македонски голос, (Македонски глас)", II, 10, Петроград, 13.8 1914, 14].
„За македонцките работи“ од Крсте Петков Мисирков (1903)
Тој го помогна и доаѓањето на германскиот принц Фердинанд I Сакс-Кобург-Готски (1861-1948) за бугарски кнез (1887), а самиот стана министер-претседател со изразито прозападна и антируска ориентација.
„За македонцките работи“ од Крсте Петков Мисирков (1903)
МАНОИЛ: Ти си ги оставил? Треба ли и јас да дојдам?
„Духот на слободата“ од Војдан Чернодрински (1909)
ТЕМЈАНА: И ти најспокојно ми го кажуваш тоа?
„Духот на слободата“ од Војдан Чернодрински (1909)
МАНОИЛ: Ќе си легнам, ќе си легнам… А и ти си легни. Остави ме сам…
„Духот на слободата“ од Војдан Чернодрински (1909)
Лошо е сѐ за неа да мислиш. И грев е!...
„Печалбари“ од Антон Панов (1936)
СПИРО: Еј, бреј брат Арсо, што тоаф човек си! И отруен човек ќе насмееш. И кога самиот си отруен...
„Чорбаџи Теодос“ од Васил Иљоски (1937)
ПОЦКО: Ние можеме и од шише.
„Чорбаџи Теодос“ од Васил Иљоски (1937)
Каков светец, таков четец, ајде! Ајде, Стојанке, да гледаме и ние ваму, да направиме нешто! (Излегува.)
„Чорбаџи Теодос“ од Васил Иљоски (1937)
КОТЕ: Не е лошо тоа, само и нам ако ни дадат.
„Парите се отепувачка“ од Ристо Крле (1938)
Јас, луѓе, слегвам. И вие не вртете се! (Излегува).
„Парите се отепувачка“ од Ристо Крле (1938)
А, чекај, дај ми го и јорганот!
„Парите се отепувачка“ од Ристо Крле (1938)
И има, има - радост голема радост длабока во темнината: да светиш, Вело, жар да се стопиш во борба гроб ти душа не зема!
„Бели мугри“ од Кочо Рацин (1939)
Но дури и до приватната доцентура морал доста да чека, и допрва во 1801, кога имал над триесет години, по препорака од својот пријател, тогаш веќе познатиот филозоф Шелинг, станал приватен доцент на универзитетот во Јена.
„Значењето на Хегеловата филозофија“ од Кочо Рацин (1939)
Повеќе