Ај мајката, си велам и ги гледам вакви парталави, со нечисти чевли, немиени, небричени, прости... Кај да ги носам таму. Јок ќе направат.
„Балканска книга на умрените“
од Мето Јовановски
(1992)
Сакав да го земам тате за рака. Да ме носи таму каде што е мама, макар и мртва.
„Друга мајка“
од Драгица Најческа
(1979)
ЗАФИР: И редот му е после толку работа!... (Работниците седнуваат да јадат).
„Печалбари“
од Антон Панов
(1936)
Побратим ми е, не ми се пушта лесно од рака...
„Печалбари“
од Антон Панов
(1936)
Да го суредиш! Ене ти го Уредот. Тој е за работници. Што не го носиш таму?
„Печалбари“
од Антон Панов
(1936)
СОФРЕ: Зборот, шура, кај ќе го носиш таму оди.
„Парите се отепувачка“
од Ристо Крле
(1938)
Тие секоја година носеа таму со товари жито, брашно, грав, сол и други продукти за јадење, да им се најде во зол час, кој ете сега настапи.
„Калеш Анѓа“
од Стале Попов
(1958)
Ќе се качам на мојот Циган, и нека ме носи таму каде што исчезнува самракот".
„Жената на белогардеецот“
од Србо Ивановски
(2001)