што (зам.) - луѓе (имн.)

”Не бев сигурна дека е вистинска змија. Мислев дека е играчка, онаква какви што луѓето ставаат во своите тревници.
„Невестата на доселеникот“ од Стојан Христов (2010)
- Ама знаеш како е, Бојанчо, непознати луѓе. Нека ми прости машково, ама не знаеш кои се, од каде се, што луѓе се.
„Бојан“ од Глигор Поповски (1973)
— Што луѓе се тоа, ми велат.
„Небеска Тимјановна“ од Петре М. Андреевски (1988)
Она што луѓето уште од раѓање ги угнетува е јазикот, наметнатите вредносни категории, наметнатите конвенции за идентитет и перцепции што се развиле и коишто, во голема мера, атрофирале во развојот.
„МАРГИНА бр. 21“ (1995)
Тоа е таа а приори поставена но обично подсвесно наметната принуда на свеста, што подјармува.
„МАРГИНА бр. 21“ (1995)
Со опрема, тој е како да можете да се согласите да ги споделите истите халуцинации.
„МАРГИНА бр. 32-33“ (1996)
За киберпросторот. ТЛ: Како ти би го опишал киберпросторот, како матрица или како халуцинација? ВГ: Да, тој е консензуална халуцинација што луѓето ја создадоа.
„МАРГИНА бр. 32-33“ (1996)
Како последица, тие создаваат свет. Не вистински место, навистина, не простор. Тоа е апстрактен простор.
„МАРГИНА бр. 32-33“ (1996)